دانیال و الینا بهترین هایم

ظهر که رفتم مهدکودک دانیال گیر داد به کمد اسباب بازی ها و خانم سیفی هم یه ماشین قرمز کوچولو بهش داد و دانیال حسابی سرگرم شد و با هانیه دختر خاله سمیه و یه پسرکوچولو به نام مهدی شروع به بازی کرد. بعدش هم هوس می می کرد و کمی هم تو کلاسها چرخید تا ساعت 3و ربع بشه و بابایی بیاد دنبالمون. تو اون وسط مسط ها صدف رو دید که دارن میبرن تحویل مامانش بدن از من جدا شد و بدو بدو رفت دست صدف رو گرفت و با اوناز پله های مهد اومدن پایین و صدف رو تا کنار مامانش همراهی کرد و تحویل مادرش داد  بعدش باهاش بای بای کرد وبرگشتیم تو اتاق مادران. دانیال با هلیا بیسکویت خوردن و تو موبایل من حسنی نگاه کردن و مطابق معمول هم کمی با محیا درگیری و جیغ و جیغ کشی داشتن....

راستی دیروز چه بارون و تگرگ خفنی می اومد. جدا از ترافیک و آب بندونش خیلی باحال بود و هوا حسابی تمیز شد. بقیه عکسها در ادامه مطلب   ...

شنبه 26 فروردین 91 دیروز صبح گذاشتم بمونی خونه پیش عمه شهلا و عمه شهین وهستی دخترعمه ات. خوشبختانه تا ساعت و 10 و نیم بغل عمه شهلا خواب بودی. بعد آقا نقاشه اومده بودخونه باباجونت رو رنگ کنه و زنگ بالا رو زده بود و بیدار شده بودین. من هم ساعت 1 مرخصی ساعتی گرفتم و اومدن خونه. جیگرم از دیدن من ذوق کرده بودی و هی میخندیدی و می گفتی مامانی. مامانی و ناهارت رو که عمه داشت بهت میداد ول کردی و اومدی بغلم و هی گفتی می می. می می بعد از خوردن ناهار سر ماشین پلیست با هستی دعوا کردین و انقدر بکش بکش کردین و گریه زاری راه انداختید که نگو. دیگه اعصاب و روان برای ما نذاشته بودید. من هم ماشین رو انداختم تو بالکن و به هیچکدومتون ندادم. اما باز...

چهارشنبه شب وقتی از پارک برگشتیم خونه دیدم عمه شهین دانیال پیغام گذاشته که پنجشنبه شب میان خونه ما. پنجشنبه صبح سرم خیلی درد میکرد  مسکن خوردم و بیحال بودم و تا ظهر نتونستم کاری انجام بدم. ظهر پنجشنبه تازه شروع کردم به آماده کردن ابزار پذیرایی. بابا محسن هم رفت کمی خرید کرد و برگشت و دوباره رفت بیرون تا ماشینش رو ببره کارواش. دانیال حسابی پشت سر باباش گریه کرد و بهانه گرفت و نمیذاشت من کار کنم. برای همین مجبور شدم زنگ بزنم به محسن که برگرده خونه. اون هم گفت که دانیال رو آماده کنم تا ببرتش بیرون و من هم با خیال راحت به کارهام برسم. در نهایت دانیال با بابایی رفت بیرون و من مشغول کار شدم. راستی اون روز زنگ زدیم عمه شهلا  هم...

روز چهارشنبه 23 فروردین تولد بابا محسن بود و قرار بود شب یه جشن کوچولوی سه نفره داشته باشیم اما از آونجا که بابایی چهارشنبه ها با دوستاش میره فوتبال و بعدش هم بیرون ازخونه یه کار فوری براش پیش اومد و حسابی تو ذوق ما خورد. اما بخاطر دل دانیال و تولد بابا محسن به روی خودم نیاوردم و علی رغم اینکه شام هم درست کرده بودم به بابایی گفتم دانیال رو حاضر می کنم و تا تو رسیدی بریم بیرون. تی شرتی که براش خریده بودیم رو کادو کردم. دانیال حسابی از دیدن هدیه ذوق کرده و وقتی بهش گفتم بابا که اومد این رو بده به بابایی بیشتر ذوق می کرد و هی می گفت بابا. بابایی بالاخره ساعت 10 محسن زنگ زد که نزدیک خونه است و من و دانیال حاضر شدیم و رفتیم پایین. بابا محسن ...

روم نمیشه بگم دانیال باز هم سرماخورده. عذاب وجدان دارم و احساس می کنم ایراد از منه که دانی انقدر مریض میشه. احساس بیهودگی می کنم وقتی می بینم که علی رغم عشق و تلاشی که برای رشد و سلامتی جسم و روح دانیال دارم اون هرماه سرما می خورده یا یه ویروسی چیزی می گیره که مجبور میشه دارو بخوره. بابا محسن به نظر دکتر تفضلی (دکتر دانشگاه) خیلی اهمیت می ده و امروز صبح گفت که بریم دانی رو بهش نشون بدیم. همکارای مرکز بهداشت که از دیدن ما خندشون گرفته بود (چون مدام یا من یا بابایی یا دانیال مریض میشیم و میریم درمانگاه) گفتن که دکتر هشت و نیم میاد. من با دانیال کمی اون اطراف قدم زدیم و دیدیم که کمی هوا خنکه و چون دانیال سرما خورده بود با بایی گفتیم که به...

این عکسها رو همین الان از طوطی هایی که اومده بودن نزدیک پنجره اتاق کارم گرفتم دلم نیومد نذارمشون تو وب. خیلی خوشگلن. ...